Zapraszamy na kolejny artykuł z serii o WHT – tym razem na temat popularnych usług niematerialnych. Ustawodawca wprowadził pewien katalog usług niematerialnych – dla których przy wypłacie należności (na rzecz zagranicznego kontrahenta) należy pobrać podatek u źródła. Ustawodawca wskazał w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, że pod podatek u źródła podlegają następujące usługi niematerialne:
Oprócz wprost nazwanych usług o charakterze niematerialnych (wymienionych w pkt a), ustawodawca posłużył się również niedoprecyzowanym określeniem „świadczenie o podobnym charakterze” które może budzić wątpliwości. Jednocześnie – dzięki takiej konstrukcji przepisów, katalog usług o charakterze niematerialnym ma charakter otwarty. Usługi o podobnym charakterze nie zostały zdefiniowane – w konsekwencji należy każdorazowo poddać ocenie charakter danej transakcji czy nie będzie ona kwalifikowała się do obowiązkowego pobrania podatku u źródła.
Przyjmuje się, że aby uznać dane świadczenie za usługę za świadczenie o podobnym charakterze, to powinny one zawierać co najmniej 50% usługi wymienionej wprost w przepisie (patrz pkt a) – do której to usługa podobna się odnosi. Stąd też samo podobieństwo do usług wymienionych wprost w przepisach (przykładowo usług doradczych) z automatu nie przesądza, że będzie to świadczenie o podobnym charakterze – należy indywidualnie ocenić skale podobieństwa tych świadczeń.
W przypadku, kiedy należność jest wypłacana na rzecz podmiotu zagranicznego (niemającego siedziby lub zarządu w Polsce, podlegającemu ograniczonemu obowiązkowi podatkowego w Polsce), wypłacający (tj. krajowy podatnik) jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i zapłaty podatku jako płatnik tego podatku.
Stawka podatku dla tego typu usług wynosi 20%, termin na zapłatę podatku u źródła wynosi – do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty należności i pobrano podatek.
Bazując na typowej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, usługi niematerialne o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT kwalifikują się do kategorii zysków przedsiębiorstw. Stąd też na gruncie przepisów UPO, usługi niematerialne podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji podatnika otrzymującego wynagrodzenie za usługi niematerialne.
Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy zagraniczny podatnik prowadzi działalność na terytorium Polski poprzez położony w Polsce zakład. W takiej sytuacji, należności te mogą być również opodatkowane w Polsce. Niemniej konieczne jest w takiej sytuacji przypisanie zakładowi takich zysków, jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielnie funkcjonujące i niezależne przedsiębiorstwo.
Ważne: UPO wprowadza definicję zakładu: zakład oznacza stałą placówkę, poprzez którą zagraniczne przedsiębiorstwo prowadzi w całości lub w części działalność na terytorium innego państwa – jako przykład typowa UPO podaje m. in.: miejsce zarządzania, filie, biuro, fabrykę, warsztat, kopalnie bądź kamieniołom, plac budowy – która trwa dłużej niż 12 miesięcy. Ponadto, za zakład nie uważa się działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym – składowanie, wystawianie, wydawanie dóbr lub towarów, działalność w celach reklamowych lub prowadzenia badań.
Konsekwencją zastosowania przepisów przewidzianych w UPO jest możliwość zwolnienia z poboru podatku u źródła wypłacanych należności za usługi niematerialne na rzecz podmiotów zagranicznych – pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek:
W sytuacji kiedy powyższe przesłanki zostały spełnione, nie ma konieczności pobierania podatku u źródła.