6 lipca 2026

Podatek u źródła WHT, cz. 3: należności licencyjne i odsetki

Zapraszamy do lektury kolejnego artykułu z serii o WHT – w tym artykule znajdują się informacje na temat opodatkowania należności licencyjnych oraz odsetek na gruncie podatku u źródła. Zasadniczo należności licencyjne i odsetki na gruncie podatku u źródła są opodatkowane w podobny sposób.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu podatkiem u źródła podlegają:

• odsetki;
• prawa autorskie, prawa pokrewne, prawa do projektów wynalazczych, znaków towarowych, wzorów zdobniczych, w tym również sprzedaż tych praw, należności za udostępnienie tajemnicy receptury, procesu produkcyjnego, użytkowanie lub prawa do użytkowanie urządzenia przemysłowego (w tym środka transportowego, urządzenia handlowego, naukowego).

Jeśli chodzi o wypłatę odsetek na rzecz nierezydenta, to będą one dotyczyły odsetek od pożyczek i kredytów, odsetek od papierów wartościowych, ale i również innych należnych odsetek – jeśli przepisy danej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie wyłączają takich odsetek.

W przypadku należności licencyjnych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu podlegają szeroko płatności za korzystanie, użytkowanie, udostępnienie lub prawo do użytkowania prawa autorskiego, przemysłowego, znaków towarowych, urządzeń przemysłowych. W przypadku należności licencyjnych należy mieć na uwadze specyficzny typ licencji – licencja użytkownika końcowego (licencja typu end-user). Nie jest ona traktowana na gruncie WHT jako należność licencyjna i nie podlega w ogóle opodatkowaniu. Oznacza to tym samym, że zakupienie licencji np. na Chat GPT, Adobe czy innych subskrypcji na użytek własny, nie będzie podlegało pod WHT. Z drugiej strony, jeśli licencja pozwala na wprowadzenie modyfikacji i dalszą odsprzedaż – to, co do zasady, wypłata takiej należności będzie traktowana jako należność licencyjna i podlegała opodatkowaniu WHT.

Jeśli należność wypłacana na rzecz nierezydenta dotyczy odsetek bądź należności licencyjnych, płatnik (tj. polska spółka) jest zobowiązana do pobrania 20% podatku u źródła i wpłacenia do go 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty należności.

W przeciwieństwie do usług niematerialnych opisanych w poprzednim artykule, w przypadku należności licencyjnych i odsetek jest więcej mechanizmów – zarówno w zakresie zwolnienia jak i poboru podatku.

Podatek u źródła WHT – zwolnienie krajowe

W przypadku odsetek i należności licencyjnych wprowadzono w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT zwolnienie z podatku u źródła przy spełnieniu określonych przesłanek. Należy w tym miejscu wspomnieć, że to zwolnienie wynika z implementacji Dyrektywy Rady UE – 2003/49/WE z 2003. Dzięki implementacji do porządku krajowego tych przepisów, możliwe jest zastosowanie zwolnienia z CIT, pod warunkiem, że:

• wypłacającym należności jest spółka mająca rezydencję w Polsce, bądź też jest to położony w Polsce zakład zagranicznej spółki;
• otrzymującym należności jest spółka mająca rezydencje na terenie jednego z państw UE lub EOG i podlegająca opodatkowania podatkiem dochodowym w tym Państwie od całości swoich dochodów;
• pomiędzy spółkami istnieją powiązania kapitałowe (tj. jedna ze spółek posiada bezpośrednio co najmniej 20% udziałów, akcji, w kapitale drugiej spółki), przy czym należy posiadać udziały (akcje) nieprzerwanie przez okres 2 lat;
• otrzymującym należności jest spółka lub zagraniczny zakład, która jest rzeczywistym właścicielem (beneficial owner) tych należności.

Zwolnienie krajowe z podatku u źródła można zastosować, gdy wypłata należności licencyjnych (ale również odsetek i dywidend) nie przekracza w roku podatkowym 2 mln zł.

Należy mieć na uwadze, że zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, dotyczy spółek (form prawnych) określonych w załączniku nr 5 do ustawy o CIT. Ponadto zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, zarówno przy stosowaniu zwolnienia jak i przy stosowaniu innej niż podstawa stawka WHT, wypłacający jest zobowiązany do dochowania należytej staranności.

Zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Oprócz zastosowania zwolnienia z podatku u źródła dla należności licencyjnych i odsetek (które dotyczą podmiotów powiązanych), możliwe jest również zastosowanie niższej stawki podatku przewidzianej w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania (które jest dostępne również dla podmiotów niepowiązanych). Typowe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują obniżone stawki podatku 0%, 5%, 10% lub 15%.

Zastosowanie niższej stawki przewidzianej dla odsetek lub należności licencyjnych jest podyktowane spełnieniem następujących przesłanek:

1. wypłacający należności będzie posiadał certyfikat rezydencji podmiotu otrzymującego należności;
2. wypłacający należności dochowa należytej staranności przy stosowaniu stawki z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania;
3. otrzymujący należności jest ich rzeczywistym właścicielem.

W przypadku korzystania z przepisów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania należy również zweryfikować definicję należności licencyjnych bądź odsetek – ponieważ, może okazać się, że dana płatność na gruncie UPO nie jest traktowana jako należność licencyjna a jako zyski przedsiębiorstw. W takiej sytuacji zamiast korzystać ze stawki przewidzianej dla należności licencyjnych – będzie możliwe niepobranie podatku. Przykładem mogą być należności za używanie urządzenia przemysłowego – na gruncie niektórych UPO (jak np. UPO z Holandią, bądź Niemcami) są traktowane jako należności licencyjne. Z drugiej strony, w UPO z Francją lub USA nie uwzględnia je w definicji należności – więc traktowane są jako zyski przedsiębiorstw.

Mechanizm pay-and-refund

Od 2022 roku wprowadzony został mechanizm pay-and-refund przy wypłacie należności pasywnych (odsetek, należności licencyjnych, dywidend) na rzecz podmiotu powiązanego. Mechanizm obowiązuje, kiedy suma tych należności na rzecz podmiotu powiązanego przekroczy 2 mln PLN w roku podatkowym. W takiej sytuacji, należy obowiązkowo zapłacić podatek od nadwyżki kwotę 2 mln PLN.

• wobec należności do limitu 2 mln PLN można skorzystać ze zwolnienia lub preferencyjnej stawki (po spełnieniu określonych przesłanek),
• wobec należności wypłacanych ponad limit 2 mln PLN należy obowiązkowo pobrać i wpłacić podatek do urzędu skarbowego.

Jest to etap „pay”. Następnie w ramach etapu „refund” istnieje możliwość ubiegania się o zwrot potrąconego i zapłaconego podatku u źródła. Procedurę ubiegania się zwrot podatku w ramach mechanizmu pay-and-refund określono w art. 28b ustawy o CIT. Znaleźć można w niej takie informacje jak termin na zwrot podatku, kto może ubiegać się o zwrot podatku, jakie informacje musi zawierać wniosek o zwrot podatku.

Dodatkowo, ustawa o CIT przewiduje także instrumenty pozwalające na niestosowanie mechanizmu „pay and refund” i zastosowanie danej, możliwej preferencji już w momencie wypłaty należności:

• uzyskanie tzw. „opinii o stosowaniu preferencji” w podatku u źródła wydanej przez organ podatkowy lub,
• złożenie do organu podatkowego przez zarząd polskiej spółki (płatnika) specjalnego oświadczenia na formularzu WH-OSC.

Jeśli należności licencyjne bądź odsetki są wypłacane na rzecz podmiotu niepowiązanego – mechanizm pay-and-refund nie ma zastosowania.