Podatek u źródła (WHT) – cz. 4. Dywidendy

15 września, 2026

Zapraszamy do lektury kolejnego artykułu z serii poświęconej podatkowi u źródła (WHT). W poprzednich publikacjach omówiliśmy należności licencyjne oraz odsetki. W tym artykule przedstawiamy zasady opodatkowania dywidend na gruncie podatku u źródła oraz najważniejsze preferencje i obowiązki związane z ich wypłatą.

Wypłata dywidendy przez polską spółkę na rzecz zagranicznego udziałowca podlega regulacjom podatku u źródła. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, dywidendy oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła według stawki 19%.

Podatnikiem podatku u źródła jest zagraniczny udziałowiec otrzymujący dywidendę, natomiast obowiązek poboru i wpłaty podatku ciąży na polskiej spółce wypłacającej dywidendę, która pełni funkcję płatnika. W praktyce oznacza to, że to właśnie płatnik ponosi odpowiedzialność za prawidłowe pobranie oraz odprowadzenie podatku do właściwego urzędu skarbowego. Jeżeli wypłacana dywidenda nie korzysta ze zwolnienia lub preferencyjnej stawki wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, polska spółka jest zobowiązana pobrać 19% podatku u źródła i wpłacić go do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty dywidendy.

WHT dywidendy – zwolnienie krajowe

W przypadku dywidend ustawodawca przewidział zwolnienie z podatku u źródła określone w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Zwolnienie to stanowi implementację Dyrektywy Parent-Subsidiary i ma zastosowanie po spełnieniu określonych warunków:

wypłacającym dywidendę jest polski rezydent podatkowy;
odbiorcą dywidendy jest spółka podlegająca opodatkowaniu od całości swoich dochodów w państwie UE lub EOG;
spółka otrzymująca dywidendę posiada bezpośrednio co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki wypłacającej dywidendę nieprzerwanie przez okres dwóch lat (przy czym okres ten może upłynąć już po otrzymaniu dywidendy);
odbiorca dywidendy nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania od całości swoich dochodów.

Ponadto przewidziane jest również skorzystanie ze zwolnienia z dywidendy wypłacane na rzecz rezydenta Szwajcarii, przy czym w tym przypadku próg udziałów wynosi co najmniej 25%. Należy również pamiętać, że zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, przy stosowaniu zwolnienia płatnik jest zobowiązany do dochowania należytej staranności.

W praktyce istotne znaczenie ma również kwestia statusu rzeczywistego właściciela (beneficial owner). Choć przepisy dotyczące zwolnienia dywidendowego nie wskazują wprost takiego warunku, organy podatkowe oraz część orzecznictwa przyjmują, że również przy zwolnieniu z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT odbiorca dywidendy powinien posiadać status rzeczywistego właściciela wypłacanej należności.

Warto również zwrócić uwagę na interpretację ogólną Ministra Finansów z 15 listopada 2024 r. (DD9.8202.1.2024), która wyjaśniła, że korzystanie przez zagraniczną spółkę ze zwolnienia przedmiotowego dotyczącego otrzymywanych dywidend (wynikającego z implementacji Dyrektywy Parent-Subsidiary) nie wyklucza możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT. Warunek dotyczący niekorzystania ze zwolnienia odnosi się bowiem do zwolnienia podmiotowego obejmującego całość dochodów podatnika, a nie do zwolnienia dotyczącego konkretnego rodzaju przychodów.

Zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Jeżeli warunki zwolnienia krajowego nie są spełnione, możliwe jest zastosowanie preferencyjnej stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Typowe umowy przewidują opodatkowanie dywidend według stawki 15%, natomiast w przypadku spełnienia dodatkowych warunków dotyczących poziomu udziału kapitałowego odbiorcy dywidendy stawka może zostać obniżona do 5%, a niekiedy nawet do 0%.

Zastosowanie preferencyjnej stawki jest możliwe pod warunkiem spełnienia następujących przesłanek:

płatnik posiada ważny certyfikat rezydencji odbiorcy dywidendy;
odbiorca dywidendy jest jej rzeczywistym właścicielem;
płatnik dochował należytej staranności przy weryfikacji warunków zastosowania preferencji.

Podobnie jak w przypadku innych należności objętych podatkiem u źródła, każdorazowo należy przeanalizować postanowienia właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, ponieważ wysokość preferencyjnych stawek może różnić się w zależności od państwa rezydencji odbiorcy dywidendy.

Mechanizm pay-and-refund

Od 2022 roku wypłata dywidend na rzecz zagranicznych podmiotów powiązanych objęta jest mechanizmem pay-and-refund. Mechanizm znajduje zastosowanie, jeżeli łączna wartość należności pasywnych (dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych) wypłacanych na rzecz danego podmiotu powiązanego przekroczy w roku podatkowym kwotę 2 mln zł.

W takiej sytuacji:

do wysokości limitu 2 mln zł możliwe jest zastosowanie zwolnienia lub preferencyjnej stawki, o ile spełnione są odpowiednie warunki;
od nadwyżki ponad 2 mln zł płatnik jest zobowiązany pobrać podatek według krajowej stawki 19%.

Stanowi to etap „pay„. Następnie podatnik lub – w określonych przypadkach – płatnik może wystąpić o zwrot pobranego podatku w ramach procedury określonej w art. 28b ustawy o CIT – etap „refund”.

Podobnie jak przy odsetkach i należnościach licencyjnych, ustawa przewiduje instrumenty umożliwiające niestosowanie mechanizmu pay-and-refund i zastosowanie preferencji już na etapie wypłaty należności. Są nimi:

uzyskanie opinii o stosowaniu preferencji wydawanej przez organ podatkowy, lub
złożenie przez zarząd płatnika oświadczenia WH-OSC.

Należy jednak pamiętać, że również w takim przypadku płatnik jest zobowiązany do dochowania należytej staranności oraz posiadania dokumentacji potwierdzającej możliwość zastosowania preferencji.